Wraz z nieznanymi mi, bliskimi pani Julii bardzo się cieszę z jej odnalezienia. Mimo, iż nie znam sprawy zaginięcia pani Julii chciałabym się odnieœć do pierwszego komentarza na ten temat. Czy pan/pani wpisujšca ten komentarz doœwiadczyła kiedyœ takiego kłopotu, czy nigdy nie spotkała się z jakškolwiek chorobš oraz kłopotami dnia codziennego, jakich doœwiadczajš normalni ludzie? Jeœli udaje się panu/pani iœć beztrosko przez życie, to tylko pozazdroœcić. Jednoczeœnie jako osoba wierzšca proponuję podziękować za ten stan Bogu. Na marginesie dodam, że tego typu przypadek nie jest mi obcy, mimo, że zdarzył się naprawdę dawno temu. Dotyczył mojej babci, która nie miała emerytury, a jednak wszyscy bardzo, ale to bardzo się ucieszyliœmy kiedy się odnalazła. Pozdrawiam i proponuję na przyszłoœć bardziej ważyć słowa.

Musiała się znaleŸć bo wraz z dziesištym emerytura mogłaby przepaœć. Tylko żeby nie zaginęła znowu.

to dobra wiadomoœć.